تبلیغات
هیئت متوسلین حضرت زهرا(س)بخش موران - اشعار مرثیه و نوحه خوانی
 
هیئت متوسلین حضرت زهرا(س)بخش موران
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :
مطالب اخیر
نویسندگان
سه شنبه 10 مرداد 1391

پیراهن سیاه تو دارم به تن حسین       روحی دمیده در تنم این پیرهن حسین

با اشك و روضه شیر به من داده مادرم      تربت گذاشته پدرم در دهن حسین

قلبی شكسته دیده تر سینه ای كبود      دارم نشان عشق تو را در بدن حسین

وقتی كنار  جسم  كفن پوشم آمدید     گریه كنید و ندبه كه ای بی كفن حسین

خورده گره به نام شما انتظار ما           عجل علی ظهورك یابن الحسن حسین

از ماتم تو عاقبتم جان سپردن است   پس حك كنید بر لحدم عشق من حسین

 ---------------------------------------------------------------------

در دل دشتی خشك    در بیابانی گرم    زیر تیغ خورشید    دورتر از لب آب    تب پر آب فراتی بی تاب  پیش چشمانی مات      اهل بیتی جمعند    مثل پروانه به گرد شمعند

   آنطرف در تب نخلستانها     مردمی پنهانند     مثل نخلستانند      همگی می بینند    همه از دور تماشاگر آن بزم و در اندیشه خدایا    دل آن پهنه چه راز است      مگر دشت حجاز است   مگر كعبه در آنجاست   كه آن قوم همه حلقه زنان محو جلال و جبروتش شده  حیران شكوه ملكوتش   چه در آن حلقه مگر هست خدایا

این طرف در این سو   آسمانیهایند    اخترانی از نور   جلوه هایی پر شور   همه آری جمعند    مثل پروانه به گرد شمعند       و همه منتظرند      كعبه هم آمده تا روزی خود راببرد 

آسمان اینجا خاك   كهكشان اینجا گرد و بهشت اینجا گم  همه آری جمعند  در طواف حرم آل الله   در سراپرده شاه   محمل آینه ی ثارالله  گر چه فرمود رسیدیم ولی  تا نیاید بانو   نزند پرده محمل بالا

نگذارد قدمش را برخاك آمدن بی معناست     ماندن اینجا رویاست

خیمه بر پا نشود   خود ارباب نماند حتی

 گرد بانو تا عرش   هاله ای از نور است   جز محارم همه دیده عالم كور است   آرزوی همه این است تبرك ببرند   آرزوی همه این است ركابش گیرند

با خودش قاسم گفت كاش می شد كه عنانش گیرم  كاش می شد پا بنهد پا به سر شانه من

پیش خود عبدالله  كاش روزی من هم دامن پرده محمل گیرم   و علی اكبر هم گرچه در دست عنان را دارد   گرچه از میر نشان را دارد  آرزو داشت كه یك روز ركابش گردد  لیك اینها همه می دانستند

تا عمو هست كسی پرده نگیرد    تا قدم عمه سادات نهد روی زمین

تا عمو هست كسی اذن ندارد كه ركابش گیرد  سر به پایین آورد  با ادب گفت كه رخصت دارم سیدی سیدتی

آنچنان بر جگر خاك علم را كوبید   موج برخواست ز دریا و زمین را لرزاند  باز هم مثل علی طوفان كرد       غیر سادات عوالم همگی كور شدند

زانویش خم شد و خاتون  دو عالم به زمین پا نهاد

آه از سینه زینب برخواست    بوسه ای زد به تلاقی دو ابروی علمدار خودش

و علمدار پر چادر زینب بوسید 

چند روزی كه گذشت   شعله مهمانش شد    عاقبت شام غریبانش شد

همه جا تیره و تار   دود اطراف حرم می پیچید     خیمه ها در آتش     چادرش خاك آلود    معجرش خونین بود    دلش از غمها پر   همه را كرد سوار  و  همه جا نامحرم    چشمها می نگرند     ناقه اش عریان است    طرفی بر سر راسی دعواست   نه علمدار نه اكبر نه برادر آنجاست كه ركابش گیرند

باد می سوزد و از دور و برش می گذرد    چشمهای جبریل پای او می گریند   ناقه اش عریان است  غیرت الله تنش می لرزد     همه جا می لرزد     علقمه قربانگاه     تا نبیند چشمی خواهرش را اینبار   تا حواس همه جای دگری پرت شود     تا كه بانو به سر ناقه رود   سر عباس ز نیزه افتاد

گر چه او را بستند    سر ارباب ز نیزه افتاد    سر اكبر  قاسم  سر عبداللهش    سر طفلان خودش

نیزه داران مبهوت  سر شش ماهه ارباب افتاد

--------------------------------------------------------------------------------

رسیده از دل كویر    شمیم كاروانی  از گل محمدی      نسیم گرم نینوا شده پر  از    طنین وحی ایزدی 

حسین جان به وعده گاه عشق ما      خوش آمدی       به كربلا خوش آمدی

خوش آمدی   خدای تو نشسته در برابر نگاه تو         و چشم قدسیان همه به راه تو

قرارمان میان قتلگاه تو حسین جان خوش آمدی

خود منم انیس كاروان اشك و آه تو                خود منم پناه دختران بی پناه تو

  خود منم بهای خون طفل بی گناه تو

قرارمان  میان خیمه ای  كه در میان عرش ما زدی   حسین جان

به وعده گاه عشق ما خوش آمدی   به كربلا خوش آمدی

-------------------------------------------------------------------

قافله غم  قدم به قدم می آد با زمزمه   سایه سرم امیر علم می آد تا علقمه

زمین و آسمونا نوحه و همهمه است    كیه كه داره سینه می زنه فاطمه است

آقا بذار بیام كربلات    سرم و بذارم زیر پات    چی میشه ببندم شالم و    به جای طناب خیمه هات

 

فرش قدم رقیه شده پر روح الامین   شال علوی به دور سر یل ام البنین

    دل  مسافرا میون تاب و تبه                      اشكای بی صدا رو گونه ی زینبه

آقا بذار كبوتر بشم         كه سایه روی اصغر بشم     یاكه تو ركابت باشم و سپر علی اكبر بشم

آقا بذار بیام كربلات    سرم و بذارم زیر پات    چی میشه ببندم شالم و    به جای طناب خیمه هات

 

ساقی حرم می دونه كه این سراب خار و خسه     می دونه چرا براعلی رباب دلواپسه

شده محاصره شریعه با نیزه ها     دلواپسه كه دوره از فرات خیمه ها

آقا میخوام بمیرم برات   برا دل تنگ بچه هات   حالا كه رسیدی كربلا   بگو بیان همه نوكرات

آقا بذار بیام كربلات    سرم و بذارم زیر پات    چی میشه ببندم شالم و    به جای طناب خیمه هات

 --------------------------------------------------------------

ای ساربان آهسته ران  دارد   توانم می رود                   در این زمین پر بلا  از غم عنانم می رود

از خاك اینجا بوی هجران و جدایی می رسد                 گویا همین جا از تن رنجیده جانم می رود

اینجا لب خشكیده را با تیر آبش می دهند                   گفتم عطش سوز م چو آتش برزبان می رود

اینجا مقام دیدن ذبح ذبیح اعظم است                              كز داغ او شادی زكل دودمانم می رود

اینجا من و تاریكی و غربت به هم محرم شویم                     باید ببینم روی نی  ماه زمانم می رود

دوران یا بنت امیرالمؤمنین بودن گذشت                            وقت اسیری آمد و نام و نشانم می رود

زین پس به روی ناقه ی بی پرده می خوانم نماز                بعد از علی اكبر دگر وقت اذانم می رود

من خود به چشم خویشتن باید ببینم بی كفن            روی سرم رأست به نی چون سایه بان می رود

ای ساربان آهسته ران  دارد توانم می رود    

--------------------------------------------------

مو كه افسرده حالم چون ننالم    شكسته پر و بالم چون ننالم

همه گویند زینب ناله كم كن     تو آیی در خیالم چون ننالم

----------------------------------------------

عمه ی سادات   عمه ی سادات  عمه ی سادات

می رسه از راه كاروانی از دل صحرا            شد مهیای میهمانی حاصل زهرا

یك علم در دست سقاست   سایه بونش دست زهاست  غنچه های گل یاس

چشمای زینب به چشمای برادر   نوحه ی خواهر شده كجایی مادر

عمه ی سادات   عمه ی سادات  عمه ی سادات

بین محملها شور ذكره علی اومد  كاروان سمت وعده گاه ازلی اومد  

خیمه گاه سبز ارباب   شد به پا به دست اصحاب     كربلا در تب و تاب

تو فكر فردای این ده روزه زینب   دلش گرفته داره می سوزه زینب

عمه ی سادات   عمه ی سادات  عمه ی سادات

 كربلا گشته لاله زاری از بنی هاشم    می كنه هردم بی قراری مادر قاسم

لاله ها نسترن آوردن   همه همراه كفن آوردن      به خدا دل سپردن

همه می بینن كه زینب می ره از حال      وقتی می افته نگاش به سمت گودال

لینک دانلود صوتی شب سوم




نوع مطلب : امام علی(ع)، 
برچسب ها : اشعار مرثیه و نوحه خوانی،
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
http://s3.picofile.com/file/7638403866/%D9%87%D9%88%D8%A7%DB%8C_%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7.png